99. INAUGURACJA
Czy uczelnie są autonomiczne?
Data wydania: 2004-10-15
Numer: 197
 

Przemówienie prof. dr. hab. Marka Rockiego, rektora SGH

W swym inauguracyjnym wystąpieniu chciałbym podzielić się z Państwem kilkoma refleksjami, które nasuwają się w związku z podjęciem prac parlamentarnych nad nową ustawą regulującą organizację szkolnictwa wyższego w naszym kraju. Przyznam, że trudno mi o jednoznaczny charakter tych refleksji - po prostu towarzyszą mi mieszane uczucia.
Listy gratulacyjne z okazji Inauguracji przysłali:

Mirosław Sawicki - Minister Edukacji Narodowej i Sportu, Michał Kleiber - Minister Nauki i Informatyzacji, Jerzy Swatoń - Minister Środowiska, Wojciech Olejniczak - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Marek Balicki - Minister Zdrowia, Adam Struzik - Marszałek Województwa Mazowieckiego, Jarosław Pietras - Szef Komitetu Integracji Europejskiej, Marek Safjan - Prezes Trybunału Konstytucyjnego, Tadeusz Toczyński - Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, Andrzej Arendarski - Prezes Krajowej Izby Gospodarczej, Jan Krzysztof Bielecki - Prezes Banku PKO S.A., Józef Kozioł - Prezes Zarządu Banku Ochrony Środowiska S.A., Janusz Dawidziuk - Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, Józef Dubiński - Naczelny Dyrektor Głównego Instytutu Górnictwa, Ryszard Witwicki - Dowódca 36 Brygady Zmechanizowanej Legii Akademickiej, Andrzej Legocki - Prezes Polskiej Akademii Nauk, Jerzy Błażejowski - Przewodniczący Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, Bogusław Liberadzki - Poseł do Parlamentu Europejskiego, Jan Klimek - Poseł na Sejm, Ryszard Tadeusiewicz - Rektor Akademii Górniczo-Hutniczej, Andrzej Ceynowa - Rektor Uniwersytetu Gdańskiego, Stanisław Lorenc - Rektor Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, Tadeusz Wilczok - Rektor Śląskiej Akademii Medycznej, Jan Kopcewicz - Rektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Janusz Janeczek - Rektor Uniwersytetu Śląskiego, Wincenty Lotko - Rektor Politechniki Radomskiej, Ryszard Górecki - Rektor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Jerzy Dietl - Prezes Zarządu Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości, Kosta Stoinohovsk - Ambasador Republiki Macedonii, Sawa - Prawosławny Metropolita Warszawski i całej Polski.


Przypomnę na wstępie, że przemawiając do Państwa w czasie ubiegłorocznej inauguracji, wspomniałem o kierunkach, w jakich posuwają się prace zespołu projektującego nową ustawę. Stan prac pozwalał wówczas żywić nadzieję, zwłaszcza iż patronat nad nimi objął Prezydent Rzeczpospolitej, że parlament upora się z uchwaleniem nowego prawa tak, aby mogło ono wejść w życie z początkiem obecnego roku akademickiego.

Niestety tak się nie stało. Protesty właścicieli prywatnych szkół wyższych zagrożonych utratą dotychczasowych, skąpo ograniczanych i kontrolowanych możliwości działania, proces ten skutecznie powstrzymywały, by w końcu wymusić określone kompromisy ze strony projektodawców.

Dopiero więc 11 lutego br. projekt nowego prawa został oficjalnie złożony Prezydentowi RP, a w czerwcu, po przyjęciu przez Radę Ministrów, trafił do Sejmu. Obecnie projekt poddawany jest analizie właściwej komisji sejmowej, która jak dotąd zdążyła zapoznać się z kilkudziesięcioma z 250 artykułów ustawy.

Muszę przeprosić zatem za ubiegłoroczny optymizm, naprawdę nie ma żadnej pewności, czy obecny parlament zdąży poradzić sobie z tym problemem, a zatem cały proces zmian może się odwlec na kolejne lata. Także w warstwie merytorycznej kształt przygotowanych ostatecznie zmian studzi początkowe nadzieje. O ile projekt dostarcza szeregu oczekiwanych od dawna rozwiązań strukturalnych i wprowadza sprawdzone w świecie rozwiązania instytucjonalne, to jednak znaczny niepokój wzbudza widoczna tendencja zwiększania regulacyjnej roli państwa kosztem ograniczenia autonomii akademickiej. Jest to zresztą tendencja, którą obserwujemy już od pewnego czasu, śledząc kolejne korekty starej ustawy.
Dostojni goście

dr Józef Oleksy - Marszałek Sejmu RP,
Kazimierz M. Ujazdowski- Wicemarszałek Sejmu RP,
dr Zbigniew Kulak - Senator RP,
Jarosław Zieliński - poseł na Sejm,
prof. Marek Belka - Prezes Rady Ministrów,
Dariusz Szymczycha - Sekretarz Stanu Kancelarii Prezydenta RP,
prof. Leon Kieres - Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,
dr Adam Giersz - Wiceminister Edukacji Narodowej i Sportu,
prof. Andrzej Kowalski - Wiceminister Rolnictwa i Rozwoju Wsi,
prof. Wiesław Czyżowicz - Wiceminister Finansów,
Jan Truszczyński - Podsekretarz Stanu,
Bartosz Dominiak - Doradca Ministra Zdrowia,
Andrzej Urbański - Wiceprezydent m.st. Warszawy,
J.E. Anil Wadhwa - Ambasador Indii,
J.E. Ashot Howakimian - Ambasador Republiki Armenii,
członkowie korpusu dyplomatycznego z Niemiec, Francji, Bułgarii, Albanii, Chin, Białorusi, Federacji Rosyjskiej, Syryjskiej Republiki Arabskiej, Ukrainy,
prof. Stanisław Mańkowski - J.M. Rektor Politechniki Warszawskiej,
ks. prof. Roman Bartnicki - J.M. Rektor Uniwersytetu Kardynała St. Wyszyńskiego,
prof. Witold Jurek - J.M. Rektor Akademii Ekonomicznej w Poznaniu,
gen. brygady prof. Bogusław Smólski - Komendant Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie,
gen. dr Józef Flis - Komendant Akademii Obrony Narodowej,
prof. Adam Frączek - J.M. Rektor Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej,
ks. prof. Krzysztof Pawlina - J.M. Rektor Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego,
prof. Katarzyna Chałacińska - Prorektor Uniwersytetu Warszawskiego,
prof. Roman Doktór - Prorektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,
prof. Katarzyna Niemirowicz-Szczytt - Prorektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego,
prof. Jerzy Kitowski - Prorektor Uniwersytetu Rzeszowskiego,
prof. Józef Biolik - Prorektor Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach,
prof. Wacław Adamczyk - Prorektor Akademii Ekonomicznej w Krakowie,
prof. Leszek Pączek - Prorektor Akademii Medycznej w Warszawie,
prof. Tadeusz Maszczak - Prorektor Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego,
prof. Ryszard Dudek - Prorektor Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina,
prof. Aleksandra Górska - Prorektor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza,
prof. Jacek Dyrzyński - Prorektor Akademii Sztuk Pięknych,
prof. Janusz Maciuszko - Prorektor Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, st. brygadier prof. Zoja Bednarek - Komendant Dziekan Szkoły Głównej Służby Pożarniczej,
prof. Maria Gintowt-Jankowicz - Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej,
prof. Robert Picht - J.M. Rektor Kolegium Europejskiego w Natolinie,
prof. Rainer Lesten - Prorektor Uniwersytetu w Duisburgu-Essen,
prof. Zygmunt Bosiakowski - były Rektor Uczelni,
prof. Hans-Joachim Paffenholz - Doktor Honoris Causa SGH,
prof. Józef Sołdaczuk - Doktor Honoris Causa SGH,
Jacek Ratajczyk - Wiceprezes Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.,
Monika Pachniak-Radzińska - Dyrektor Spedpolu Sp. z o.o.,
Peter Hiller - Dyrektor Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej,
Marek Kossowski - Prezes,
Jerzy Staniewski - Wiceprezes
Zarządu Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa,
Jerzy Woźnicki - Prezes Fundacji Rektorów Polskich.


Myślę, że z aprobatą należy przyjąć rozwiązania zmierzające do dostosowania polskiego systemu do europejskich standardów ustalonych w Deklaracji Bolońskiej. Mam tu na myśli wprowadzenie trzystopniowości studiów, uznanie możliwości transferu i akumulacji osiągnięć studenta w różnych uczelniach w ramach systemu transferu punktów kredytowych, a także uznanie możliwości tworzenia oferty dyplomów podwójnych czy też wspólnych z uczelniami zagranicznymi.

Z powagą należy się odnieść do rozwiązań integrujących funkcjonujące dotąd na innych zasadach systemy szkół publicznych i prywatnych. Podjęto próbę ograniczenia patologii związanej z tzw. wieloetatowością zatrudnienia nauczycieli akademickich. Próbę, której szanse powodzenia osobiście oceniam krytycznie, gdyż nie eliminuje ona przyczyn tego zjawiska.

Zmodyfikowano dotychczasowe rozwiązania palącego problemu odpłatności za studia. W mojej ocenie projekt złożony w Sejmie nie rozwiązuje jednak samej istoty problemu współpłatności za studia, tj. konieczności znalezienia środków na pokrycie rzeczywistych kosztów ponoszonych w procesie kształcenia, np. w dalszym ciągu uczelnie publiczne muszą nieodpłatnie udostępniać swoje zbiory biblioteczne studentom szkół prywatnych. Odświeżono zakonserwowane od 1990 roku zasady zatrudniania oraz rotacji pracowników akademickich, dające uczelniom zdecydowanie większą swobodę w prowadzeniu polityki kadrowej.

Projekt dekretuje szereg definicji oraz nadaje normatywną treść niektórym, i tak już przyjętym w SGH, rozwiązaniom organizacyjnym. Mamy tu więc możliwości wydawania świadectw ukończenia studiów doktoranckich, wydawanie suplementu do dyplomu czy też możliwość zatrudniania visiting professors. Unormowano i nadano osobowość prawną Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich; ustawową rangę przyznano instytucji Parlamentu Studentów RP oraz związkom uczelni. Dodam, że tekst projektu sankcjonuje istniejące w SGH kolegia, a także pozwala na prowadzenie studiów międzykierunkowych. Nie będę tu dalej streszczał projektu, nawet te zarysowane wyżej zmiany, być może z pewnymi retuszami, z pewnością stanowić mogą krok do przodu w porównaniu z ustrojem nadanym ustawą z roku 1990.

Nie sposób jednak nie zatrzymać się nad kwestią, która wszystkie te pozytywne zmiany usuwa w cień. Otóż wbrew zapowiedziom twórców projektu, a także pomimo istnienia w nim formalnego, przeniesionego zresztą z Konstytucji RP, zapisu zapewniającego szkołom wyższym autonomię, złożony w Sejmie projekt Prawa o szkolnictwie wyższym w sposób wielokrotny i konsekwentny autonomię tę podważa. Jak wcześniej wspomniałem, jest to potwierdzenie procesu, który paradoksalnie nasila się wraz z demokratyzowaniem się i uwalnianiem spod kurateli państwa innych instytucji i zjawisk życia publicznego.

Otóż w art. 5 projektu czytamy, że na zasadach określonych w ustawie uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania. Jakie to obszary, definiuje art. 6, stwierdzający, że uczelnia ma w szczególności prawo do:
  1. ustalania warunków przyjęć na studia;
  2. ustalania planów studiów i procedur nauczania;
  3. weryfikowania wiedzy i umiejętności studentów;
  4. wydawania dyplomów.

Cztery obszary i tyleż złudzeń.

Po pierwsze, potwierdzone tylko przez nowe prawo, ale przecież już obowiązujące zasady przyjęć przekazują rzeczywisty ciężar selekcji kandydatów w kompetencje szkół średnich. Uczelnie w tym procesie sprowadzone są do roli wykonawczej i ewidencyjnej.

Po drugie - plany studiów. Tak, ale w liczbie semestrów z góry określonej ustawowo. Programy nauczania - tak, ale w ramach ogólnie ustalonych standardów, pozostawiających uczelniom już dzisiaj zaledwie margines swobody na wzbogacenie ich o oryginalne, własne oferty dydaktyczne.

Po trzecie - weryfikacja wiedzy studentów. Tak, ale z możliwością podważania efektów tej weryfikacji przez sądy administracyjne. Mamy już precedensy podważania przez biegłych sądowych ocen prac kandydatów na studia, teraz pod sąd oddajemy wielowiekową i zdawałoby się nienaruszalną relację mistrz - uczeń, samą istotę akademii.

Po czwarte w końcu, wydawanie dyplomów. Tak, ale zgodę na druk dyplomów wydać musi Minister Edukacji, jego indywidualnej zgody wymagać będzie także wydanie dyplomu absolwentowi programu dydaktycznego realizowanego wspólnie przez więcej niż jeden ośrodek akademicki.

A zatem, jak to jest z tą autonomią?

Przypomina się tu nie tak odległa przeszłość w naszym kraju, kiedy to im mniej towarów pojawiało się na sklepowych półkach, tym częściej władze podejmowały uchwały o dalszej poprawie zaopatrzenia ludności. Im głośniej mówimy o autonomii szkolnictwa wyższego, tym bardziej rośnie liczba rozstrzygnięć ograniczonych do kompetencji administracji państwowej.

Proszę sobie wyobrazić, że w porównaniu z pierwotnym tekstem aktualnie jeszcze obowiązującej ustawy z 1990 r., w projekcie rozpatrywanym obecnie w Sejmie liczba upoważnień rozmaitych organów państwowych wzrosła blisko dwukrotnie. Dodajmy do tego kwestie, które dotąd były w kompetencji uczelni, a teraz zastępuje się je sztywnym zapisem ustawowym. Co np. przemawia za tym, aby parlament rozstrzygał, iż wybór kierunku studiów musi nastąpić najpóźniej po pierwszym roku studiów? W SGH to student decyduje w tym względzie; nienaciskany przez nas podejmuje decyzje dojrzałe i racjonalne. I bynajmniej nie cierpi na tym ani dyscyplina, ani jakość naszych studiów.
Odznaczenia państwowe otrzymali:

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski: Elżbieta Duliniec, Jan Goliński, Elżbieta Kawecka-Wyrzykowska, Janusz Ostaszewski, Ryszard Rapacki, Alojzy Zalewski.
Złoty Krzyż Zasługi: Marek Gruszczyński, Mirosława Rybak, Zbigniew Staniek.
Srebrny Krzyż Zasługi: Izabela Bergel, Aleksandra Duliniec, Marek Garbicz, Jolanta Gładys-Jakóbik, Beata Jamka, Grażyna Leśniak-łebkowska, Teresa Słaby, Anna Zbierzchowska.
Brązowy Krzyż Zasługi: Grzegorz Augustyniak, Joanna Górska, Katarzyna Karczemny, Iwona Książek, Krzysztof Samoraj, Piotr Wachowiak.
Medal Komisji Edukacji Narodowej: Marta Juchnowicz, Danuta Zamorska. Nagrody Ministra Edukacji Narodowej i Sportu
Indywidualne: Marek Góra, Zdzisław Pierścionek.

Zespołowe:
  1. Agnieszka Cenkier, Mirosław Dusza, Paweł Felis, Grzegorz Gołębiowski, Barbara Kolanowska-Kowalska, Paweł Kowalewski, Joanna Marczkowska-Proczka, Marek Nowak, Bogusław Pietrzak, Edmund J. Pietrzak, Zbigniew Polański, Grażyna Rytelewska, Czesława Rudzka-Lorentz, Krzysztof Senderowicz, Jan Solarz, Piotr Szpunar, Ewa Wierzbicka, Barbara Woźniak,
  2. Sławomir Dorosiewicz, Jacek Kłopotowski, Dariusz Kołatkowski, Honorata Sosnowska,
  3. Adam Ambroziak, Marcin Bujnowski, Wanda Dugiel, Elżbieta Kawecka-Wyrzykowska, Alina Szypulewska-Porczyńska,
  4. Henryk Bąk, Tomasz Dołęgowski, Włodzimierz Januszkiewicz, Ewa Latoszek, Paweł Lesiak, Zenon Marciniak, Magdalena Proczek, Dariusz Rosati, Alicja Ryszkiewicz, Józef Sołdaczuk, Jan Sulmicki, Ewelina Szczech-Pietkiewicz, Michał Spychalski, Witold Wiliński, Grażyna Wojtkowska-łodej.


Przykłady powyższe symbolizują zaledwie, jak bardzo kierunki zmian w szkolnictwie wyższym oddalają się od wizji uczelni jako ośrodka z natury swojej niezależnego i funkcjonującego dotąd według sprawdzonych reguł korporacyjnych.

Niestety problem nie kończy się na symbolach. Skądinąd zasadna troska o zapobieganie patologiom, obecnym zwłaszcza w obszarze działania szkół prywatnych, owocuje znacznym pozbawieniem swobody całego, podkreślam całego, środowiska. To co przez wieki stanowiło domenę i naturalny przywilej korporacji akademickich, dziś oddawane jest w ręce urzędników państwowych. Humboldtowska, fundamentalna zasada jedności badań i dydaktyki, pozwalająca na tworzenie się szkół naukowych, wyzwalająca w szkołach wyższych postęp i zapewniająca uczelniom pełnienie społecznej misji intelektualnej, zastępowana jest standaryzacją, ujednoliceniem i uśrednieniem oferty. Dzieje się to w imię zapewnienia mitycznych minimów jakościowych, na straży których postawiono Państwową Komisję Akredytacyjną. Tworzy to warunki do powstawania intelektualnego fastfoodu. Wszędzie to samo, za tę samą cenę, według tej samej receptury. Zapewne tak samo nijakie.

Ale przecież obok barów szybkiej obsługi działają także wykwintne restauracje, dlaczego zatem w polityce edukacyjnej państwa zaczyna brakować miejsca na oryginalność i wykwintność oferty najlepszych?

Naprawdę nie sposób zgodzić się z tak bezwzględnym pozbawieniem korporacji akademickich prawa do samodzielnego kształtowania oferty dydaktycznej dla studentów. Dotyczy to tak programów nauczania, jak i inicjatyw w tworzeniu i prowadzeniu kierunków studiów.

Powyższe nie oznacza oczywiście negowania sensu istnienia Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Z pewnością potrzebna jest taka instytucja, jednak nieporozumieniem jest nadanie jej charakteru organu koncesyjnego, sprawującego kontrolę uprzednią, a więc siłą rzeczy hamującego rozwój.

Monitorowanie zjawisk - tak. Wykrywanie patologii i zwracanie na nie uwagi - tak. Przyznawanie certyfikatów jakościowych - tak. Ale nie prawo do stopowania, unieważniania i przetrącania inicjatyw rodzących się u źródeł: w podstawowych jednostkach i zespołach badawczych, w bezpośredniej relacji mistrz - uczeń, w bezpośrednich kontaktach z otoczeniem i rzeczywistością społeczną.
Listy gratulacyjne z okazji 50-lecia immatrykulacji otrzymali:

mgr Tadeusz Drążkiewicz, dr Zdzisław Udziński, dr Jan Korniłowicz, mgr Włodzimierz Kosacki, mgr Danuta Murawska, mgr Kazimierz Nobis, mgr Zofia Pawelec, mgr Teresa Pawłowska, mgr Alicja Przychoda, mgr Teresa Rosiak, dr Mieczysław Zwoliński.


Nieporozumieniem tej ustawy jest jednakowe traktowanie szkół o skromnej, nieukształtowanej jeszcze kadrze naukowej i nikłym doświadczeniu w nauczaniu oraz potężnych ośrodków akademickich, których kadra kilkakrotnie przekracza przyjęte minima, których doświadczenie i prestiż przyciąga studentów bez względu na, nawet opatrzoną godłem państwowym, opinię nominowanych ekspertów.
Zgromadzeni minutą ciszy uczcili pamięć pracowników i byłych pracowników naszej Uczelni zmarłych w poprzednim roku akademickim, wśród których znaleźli się:

Wacław Buczyński - kierownik Studium Wychowania Fizycznego,
Danuta Dzbeńska - pracownik Dziekanatu Studium Dyplomowego,
Władysława Fabisiak - emerytowany pracownik Działu Eksploatacji,
Stefania Lachowska - emerytowany pracownik
Bronisław Minc - profesor, były dziekan dawnego Wydziału Finansów i Statystyki oraz były prorektor ds. nauki,
Mieczysław Nasiłowski - profesor, kierownik Katedry Ekonomii Politycznej, Katedry Teorii Systemów Ekonomicznych, Katedry Systemu Rynkowego, były dziekan i prodziekan Wydziału Ekonomiczno-Społecznego,
Elżbieta Pieńkos - były pracownik Centrum Nauki Języków Obcych,
Michał Piskiewicz - kierownik Centrum Pedagogicznego,
Maria Pluszczewicz - pracownik Centrum Nauki Języków Obcych,
Zenon R. Szczepanik - profesor, były kierownik Katedry Technologii i Jakości Produkcji, były dziekan Wydziału Handlu,
Edward Wiszniewski - profesor, były kierownik Katedry Ekonomiki Konsumpcji.


Mam zaszczyt kierować uczelnią spełniającą to drugie kryterium i borykającą się nie z brakiem zainteresowanych odrzucanymi przez władze państwowe inicjatywami dydaktycznymi, ale z ciągłym wypominaniem, że to co robimy jest znowu nielegalne. Jest legalne! Legalizowane jest na co dzień mnogością publikacji naukowych, otrzymywanymi tytułami i stopniami naukowymi, prestiżem organizowanych konferencji i sympozjów, wreszcie niezmiennie dobrą opinią pracodawców zatrudniających naszych absolwentów.

Legalne konstytucyjną gwarancją autonomii uczelni i wreszcie legalne podpisaną przez Rzeczpospolitą Deklaracją Bolońską, w której czytamy m.in. działalność naukowa i dydaktyczna musi być moralnie i intelektualnie niezależna od wszelkiej władzy politycznej i ekonomicznej.

Chciałbym jednak zakończyć to wystąpienie nutką optymizmu. Ufam, że nie okaże się on nadmierny, jak to zdarzyło się w roku ubiegłym. Z wielką satysfakcją pragnę Państwu obwieścić, iż po latach naszych starań władze państwowe dostrzegły, czego naprawdę ta państwowa uczelnia potrzebuje, jakiej pomocy oczekujemy i jak bardzo jesteśmy od niej zależni. Proszę państwa - z Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu otrzymaliśmy promesę przyznania środków inwestycyjnych na nowy gmach przy ulicy Madalińskiego. Jest to ważny gest. Chociaż obiecana kwota nie wystarcza na sfinansowanie całej inwestycji, to jednak, po pierwsze, decyzja ta świadczy, iż nie zostajemy w inicjatywie rozwijania naszej, podkreślę jeszcze raz, państwowej uczelni, zdani tylko na siebie, po drugie zaś daje nam zupełnie nowe możliwości w staraniach o dofinansowanie tej inwestycji ze środków Unii Europejskiej. Jeśli dodam do tego uzyskaną w zeszłym roku pomoc KBN-u, to o losy naszej inwestycji zaczynam być spokojny.
Podczas immatrykulacji indeksy otrzymali:

Dariusz Witkowski (91 pkt.), Michał Jurkiewicz (90 pkt.), Magdalena Kiebała (90 pkt.), Justyna Pękala (90 pkt.), Barbara Gryszko (90 pkt.), Kaja Jasik (90 pkt.), Tomasz Nowiński (89 pkt.), Emilia Łajko (89 pkt.), Joanna Kaczmarzyk (89 pkt.).


Zwłaszcza że właśnie rusza publiczna zbiórka na ten cel i jestem przekonany, że wykupienie cegiełki na rzecz rozwoju naszej Alma Mater stanie się punktem honoru każdego członka naszej społeczności i wszystkich, jakże licznych, przyjaciół Szkoły Głównej Handlowej. Umocniony tą nadzieją, życzę, aby rozpoczynający się rok akademicki przyniósł wszystkim nam wiele satysfakcji i radości.

Vivat academia.